DR

[DR]EQ#1:Welcome to Ruin Island (เทิร์น2)

posted on 22 Apr 2011 22:18 by ferfer  in DR
 
 
 
----------------------------------------
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Photobucket
 
เดธรูน... ไอ้คุกชื่อดังนั่นน่ะเหรอ?...
 
ไม่ใช่โทษประหารรึไงนะ?
 
 
"มะ ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพอถึงพื้นแล้ว เชือกทั้งหมด ก็จะคลายเองแหละ" ผู้ส่งนักโทษคนหนึ่งพูด
 
 
ประตูด้านหนึ่งของเครื่องบินเปิดออก นั่นหมายถึงว่า เราถึงที่หมายของการเดินทางแล้ว
 
แต่เอ๊ะ?....
 
กลางอากาศ
 
"ขอให้โชคดีนะน้องชาย... เสียดายชะมัด..."
 
โดนผลักตกลงมาจนได้...
 
 
 
 
ไม่สิ..
 
 
 
 
ใครจับก้นฉันวะ ?!
 
 
 
 
Photobucket
(ปูพันธุ์ไหน มีใครรู้บ้าง?)
 
 
"สวัสดีผู้ต่อต้านพระผู้เป็นเจ้าคนใหม่" เสียงของผู้หญิงดังขึ้นเหนือหัวฉันที่กำลังนอนกลิ้งโอดครวญอย่างเจ็บปวด
 
"ที่นี่คือเดธรูน โชคดีที่คุณรอดชีวิตมาได้" ฉันเงยหน้าขึ้นมอง เห็นผู้หญิงสองคน... ที่เหมือนหันอย่างกับโคลน ฝาแฝดหรือ?
 
"ฉันชื่อแอนนี่ ส่วนนี่ ชื่อซูซาน เราเป็นไกด์ไลน์ผู้นำพานักโทษใหม่ นี่คือแผนที่และเข็มทิศ"
แต่กระทั่งเสียงยังเหมือนกัน จนแยกเมโลดี้ออกจากกันไม่ได้ รวมทั้งรอยต่อต่างๆที่น่าสงสัย
"ตอนนี้คุณอยู่ที่จุดที่ 10 ให้คุณไปยังหอประชุม โดยผ่านทางป่านี่ เพื่อคัดเลือกหอและรับเสื้อผ้านักโทษ
เราจะล่วงหน้าไปก่อน ในป่านั้น อันตราย ขอให้ระวัง และ.. ขอให้คุณโชคดี"
 
แล้วพวกเธอก็หายไปอย่างรวดเร็ว
 
 
 
Photobucket
 
 
 
Photobucket
 
ฉันหันไปหาเสียงโวยวาย คิดว่าจะจัดการให้หมดๆ แต่ว่า...
 
Photobucket
 
พวกเราวิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่ง
 
 
จนกระทั่ง เงาต่ายสยอง ก็ได้หายลับไปจากสายตา
 
 
"มะ.. เมื่อกี้มันอะไร?" ฉันหอบหายใจกับคนใหม่ที่เพิ่งพบเห็น
 
"มะ ไม่รู้" ผู้ชายอีกคนตอบ ดีมาก ฉันจะไม่ถามนายอีกแล้ว คำตอบไร้ประโยชน์สิ้นดี...
 
"ฉันอลิส ยินดีที่ได้รู้จัก"ฉันยื่นมือไปทำความรู้จักอย่างเสียไม่ได้ ตามมารยาทและจิตใต้สำนึกที่ติดตัวมาตามสัญชาติ
 
"เอ๋ เอ่อ... ผมคาซึกะ ยินดีที่ได้รู้จัก" หมอนี่จับมือตอบ
 
เราตัดสินใจว่าจะเดินไปเรื่อยๆ แบบเดาสุ่ม
 
เพราะไม่แน่ว่าระหว่างฉันที่ทิ้งแผนที่ตอนเล่นกับต่าย กับ คาซึกะ ที่ทิ้งแผนที่ตอนสู้กับต่ายอันไหนแย่กว่ากัน
 
 
 
กร๊อบ อู๊ดด เอร๊ย ยาร๊า  ยารา.. (SAF อะไรกันนี่...)
 
 
 
พวกเราหยุดอย่างตกใจกับเสียงที่เกิดขึ้นด้านหน้า หรือว่าจะเป็นต่ายสยองนั่นอีก แต่เสียงไม่น่าใช่แฮะ
 
"คาซึกะ"
 
"หืม?" หมอนั่นชื่อนี้จริงๆด้วย ไม่ใช่สิ..
 
"ไปดูทีสิ"
 
"หา? แล้วทำไมผมต้อง?"
 
"เพราะฉันน่ารักงดงามและบอบบาง เกิดเป็นอะไรไปโลกต้องเสียใจแน่ๆ ฉะนั้น นายช่วยไปดูทีสิ"
 
หมอนั่นเดินออกไปดูจริงๆอย่างเสียมิได้ คงเพราะเข้าใจแล้วแน่ๆว่าฉันทั้งน่ารัก งดงาม บอบบาง
 
แล้วก็เดินกลับมา
 
"ไม่มีอะไรนี่"
 
 
"นี่" เสียงหนึ่งดังมาจากพุ่มไม้ เราแน่ใจแน่ๆว่า ไม่ใช่เสียงท้องร้องของใครซักคน
 
คาซึกะมองฉันแบบเงียบๆ
 
"ก็ได้ คราวนี้ไปพร้อมกัน"
 
 
 
เราพบ ชายคนหนึ่ง นอนใต้ท้องหมู
 
 
 
 
Photobucket
 
 
 
โปรดติดตามตอนต่อไป
 
 
 
 
--------------------------
 
 
เอ๋? ทำไมเฟอร์ร็อตจึงนอนใต้ท้องหมูน่ะหรือ?...
 
 
ไม่มีอะไร แค่อยากแกล้ง > V <
 
 
หมั่นใส้ความบ้าป๊อกกี้มานานแล้ว
 
อนึ่ง ขออภัยแม่เฟอร์ร็อตด้วยนะครับบ
 
 เอ้า มารับไม้ต่อเร้วว
 
 
 
 
 
ปลุกลิง. วาดคาซึกะไม่เหมือนซักนิดเดียว
ปาลิง. วาดเฟอร์ร็อตยิ่งไม่เหมือนเข้าไปใหญ่...
ปล้ำลิง. ไม่มีอะไร แค่อยากพิมปล.อันนี้ -3-
แปะลิง. ลืมลดขนาดรูปสุดท้าย ว๊ากกกก บล็อกโครตแหกกก
 
 
      
 
 
 
 

edit @ 22 Apr 2011 23:35:54 by eFERpの暴走

Categories